Een Spaans-Canadese studie, recent gepubliceerd in het magazine Meat Science, toont aan dat het intramusculair vet van dikbillen rijker is aan de voor de gezondheid gunstige poly-onverzadigde vetzuren dan van niet-dikbillen.
De Spaanse en Canadese onderzoekers toonden in hun onderzoek aan dat de mutatie op het myostatinegen waardoor musculaire hypertropfie of het dikbileffect optreedt, de vetafzetting beïnvloedt. Met de mutatie op het myostatinegen en het gehalte aan intramusculair vet en onderhuidsvet werd een groot verband (correlatie)gevonden, met het gehalte aan tussenspiervet werd tussen dikbillen en niet-dikbillen geen significant verschil waargenomen.
Verder bleek uit het onderzoek dat het tussenspiervet (intermusculair vet) veel verzadigde vetzuren bevatte, het onderhuidsvet het grootst gehalte aan mono-onverzadigde vetzuren en het intramusculair vet het grootste gehalte aan poly-onverzadigde vetzuren zoals omega 3 en 6.