Het Jakobskruiskruid is een onschuldig ogend plantje maar is een sluipmoordenaar voor vee. Het plantje groeit in de Nederlandse weiden maar wordt ook regelmatig in gedroogde vorm aangetroffen in hooi dat als voedsel aan het vee wordt aangeboden.

Volgens de Nederlandse Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (LID) weten veel particulieren en zelfs dierenartsen niet dat het eten van het Jakobskruiskruid vaak tot een verschrikkelijke dood leidt bij deze dieren. Het gif van de plant tast de lever aan. De eerste symptomen zijn conditie- en gewichtsverlies, een doffe vacht en het loslaten en openbarsten van de huid. Als niet op tijd wordt geconstateerd dat het dier zichzelf vergiftigt door het eten van het kruid, raakt het uiteindelijk in een terminaal stadium met symptomen als geelzucht, koorts, vallen en opstaan, delirium, ernstige pijnen, blindheid en verlamming.

De LID heeft een vermoeden dat honderden dieren jaarlijks op deze manier omkomen.