Een van de meest voorkomende genetische afwijkingen in het Belgisch-witblauwras is de geboorte van ‘elektrische kalveren’. Recent onderzoek onder leiding van professor Michel Georges aan de diergeneeskundige faculteit te Luik bracht aan het licht dat de term ‘elektrische kalveren’ niet één, maar twee aangeboren erfelijke afwijkingen dekt.

De twee afwijkingen – congenitale musculaire dystonie (CMD) type 1 en type 2 – veroorzaken bijna identieke klinische verschijnselen, vandaar de eerdere verwarring dat het om

een en dezelfde afwijking zou gaan. Negen op de tien elektrische kalveren zijn van het type CMD-1, één op tien van het type CMD-2.

Elektrische kalveren van het type CMD-1 zijn te herkennen aan de wijze waarop ze van het ene op het andere moment stijf als een plank omvallen als ze rechtgezet worden. De kalveren lopen een behoorlijke groeiachterstand op en gaan na enkele dagen altijd dood.

Kalveren van het type CMD-2 verkeren in een aanhoudende kramptoestand en sterven kort na de geboorte.

Het gen dat CMD-1 veroorzaakt, is recentelijk geïdentificeerd. Nu is ook het gen dat CMD-2 overerft, ontdekt. Zoals de meeste genen die erfelijke gebreken geven zoals het type CMD-1, erft ook CMD-2 enkelvoudig recessief over. Het moet dus zowel van vaders- als van moederszijde overerven wil het defect tot uitdrukking komen. Bij een paring van twee dragers bestaat er dus 25 procent kans dat het kalf met de afwijking wordt geboren, er is vijftig procent kans dat de kalveren drager zijn, terwijl er nog eens 25 procent kans is dat het kalf vrij is van het defect. Wanneer slechts één van de beide ouders drager is, loopt vijftig procent van de kalveren kans om ook drager te zijn.

Zoals voor de elektrische kalveren type CMD-1 werd door de onderzoekers te Luik een merkertest voor het type CMD-2 ontwikkeld waardoor het mogelijk is om via gerichte fokkerij een groot deel van de elektrische kalveren type CMD- 2 uit te bannen.

De Belgian Blue Group (BBG) heeft al kenbaar gemaakt dat ze al haar ki-stieren gaat laten testen.